“ពួកយើងជាកុមារស្រលាញ់អង្គការឥតមានព្រំដែន ដោយសារអង្គការយើងបានរស់រាន…..” សូរចម្រៀងបដិវត្ដន៍លឺចេញពីវិទ្យុមួយនៅក្បែរវាលស្រែ ក្នុងយប់១២កើត ខែអើតលឹមៗ។ វេលាម៉ោង៨យប់ទៅហើយ ក្រុមកងកុមារនៅមិនទាន់ឈប់ធ្វើការនៅឡើយ ព្រោះវាជាខែភ្លឺ ម្យ៉ាងត្រូវច្រូតកាត់ស្រូវផងកុំឲ្យអង្គការយកទៅរុៀនសូត្រ។